De ideale kampeerplaats

Tegenwoordig bivakkeert de groep in huisjes met een dak boven het hoofd, een bed en voldoende badkamers. Maar de traditionele fietsvakantie vindt toch wel plaats op een camping. Een bovengemiddeld grote plaats om met zoveel mogelijk deelnemers, hun tentjes en tegelijk ook de auto’s plaats te kunnen nemen. Veel hadden we niet nodig, een beetje sfeer creëerden we zelf wel. Met een aantal ingrediënten kwamen we op de ideale kampeerplaats terecht.

Een stroompje om je bier te koelen was een must. Een koelkast of zelfs koelbox deden we niet aan in de beginjaren. Pragmatisme en niet teveel zooi meenemen was het devies. Hier en daar moesten we inventief zijn door een kruiwagen te vullen met koud water als koel optie, maar over het algemeen waren de stroompjes het beste idee. Soms was dan zo’n kartonnen doos met bierflesjes (met draaidop uiteraard!) ineens verdwenen met de stroom, maar dat kon de pret uiteraard niet drukken.

Een mooi boompje om ons schilderij in op te hangen. Jarenlang is er een onbeduidend schilderij steeds meegesleept naar de Franse campings. In de categorie nutteloze zaken was dit wel een topper. Waarschijnlijk hangt deze nu ergens in het huis van een van de camping beheerders die we in de loop der jaren tegen zijn gekomen.

Een lantaarn met verlichting, want ja, niemand neemt natuurlijk een campinglampje mee of iets dergelijks. Daarnaast fungeert het ook als verlichting waaronder mensen konden slapen als ze geen tent bij zich hadden of met iemand afgesproken hadden een tent te delen, waarna dit een 1 persoons tent bleek te zijn

Een stadje in de buurt met idealiter een mooi plein waar we aan statafels tot in de late uurtjes konden borrelen en bij overmatig drankgebruik gekkigheid konden uithalen. Als iemand de drank van de tafels gooit omdat hij zijn drank niet aan kan, is het toch fijn als je gewoon buiten kan staan

Culturele zaken in de buurt zijn natuurlijk overbodig, maar een pizza restaurant op de camping is luxe. Na een dag fietsen wil je niets liever dan aanschuiven aan tafel. In eerdere jaren werd er steevast pasta gekookt (zelfs bij regen) maar dat hield op gegeven moment gelukkig op.

Restaurants in het algemeen zijn inmiddels de norm, koken doen we niet meer. Het is dan altijd fijn als er een mooie Franse wijnkaart bij het menu is, zodat de deelnemers die pretenderen verstand van wijn te hebben weer opzichtig kunnen falen, ter vermaak van de rest.

• TP